خانه » مقالات اقتصادی » دانلود مقاله سرمایه اجتماعی و اثرات آن روی اقتصاد

دانلود مقاله سرمایه اجتماعی و اثرات آن روی اقتصاد

دانلود مقاله سرمایه اجتماعی و اثرات آن روی اقتصاد از سری مقالات اقتصادی با 34 صفحه و فرمت اجرایی Word

اثرات اقتصادی سرمایه اجتماعی حول بحث این مطلب از سایت DownloadArticle.ir می باشد. مطالب مهمی که در این مقاله آمده است به صورت زیر می باشد :

  • در ابتدا کانال های اقتصاد خرد و تجارت توضیح داده شده است.
  • در ادامه نقش بخش دولتی در سرمایه اجتماعی بیان شده است.
  • پیچیدگی و اثرات گروه سرمایه اجتماعی بر اقتصاد موضوع بعدی است که به آن اشاره شده است.
  • سپس سرمایه اجتماعی و مسائل مورد توجه جامعه مورد بررسی قرار گرفته شده است.
  • و چندید موضوع دیگر … .

هم در طول تاریخ اندیشه بشری نظریات فراوانی برای دستیابی جوامع به سعادت از سوی فیلسوفان ارائه گردیده، و هم در قرن بیستم نظریه های گوناگونی درباره توسعه و شرایط و لوازم دستیابی به آن از سوی اقتصاددان ها و گاه نیز جامعه شناسان پرداخته شده است. اما تنها در اواخر قرن بیشتم بود که اقتصاددان ها و جامعه شناسان دست به دست هم دادند تا نظریه ای جذاب و عمیق برای توسعه فراهم آورند و یکصدا بگویند که توسعه اقتصادی بدون حضور سرمایه اجتماعی سرابی بیش نیست.

سرمایه اجتماعی که در ایران در یکی دو سال اخیر به گونه ای فزاینده در دهان عام و خاص افتاده است، با این خطر روبه روست که با ساده سازی ها و بدفهمی هایی مواجه شود که بسیاری از دیگر واژگان تخصصی شده اند. حتی در مورد سرمایه اجتماعی این خطر وجود دارد که دستاویز همان کسانی شود که خود سرمایه سوزند. مفهوم این واژه اگر به ظاهر ساده است اما تحقق آن در عالم بیرون و در جامعه، فرایندی بس پیچیده است.

سرمایه اجتماعی و اثرات اقتصادی آن

سرمایه اجتماعی و اثرات اقتصادی آن

سرمایه اجتماعی و عملکرد اقتصادی

توسعه اقتصادی هر جامعه در بستر نظام فکری حاکم بر حوزه ها و سطوح مختلف اجتماعی آن جامعه شکل می گیرد. این ساختار توسعه نیازمند ابزار های متفاوتی است. برخی از این ابزارها می تواند به عنوان عوامل تولید در جهت تحقق رشد و توسعه اقتصادی بیشترین تأثیر را بگذارد.

سرمایه اجتماعی مفهومی بین رشته ای است که در جامعه شناسی، اقتصاد، روانشناسی و سایر حوزه های اجتماعی کاربرد دارد. البته خاستگاه این مفهوم، جامعه شناسی است. گرچه در جامعه شناسی دیر زمانی است که به کار می رود، اما نزدیک به سه دهه است که به حوزه علم اقتصاد نیز وارد شده است. اکنون مطالعات مربوط به سرمایه اجتماعی و رابطه آن با توسعه اقتصادی یکی از موضوعات جدی در اقتصاد قلمداد می شود. در ایران نیز شواهد حاکی از آن است که سرمایه اجتماعی یکی از حوزه هایی است که در دو دهه اخیر تحولات فراوانی در آن رخ داده و نیازمند بررسی و برنامه ریزی جدی است.

سرمایه اجتماعی و اثرات آن روی اقتصاد

سرمایه اجتماعی و اثرات آن روی اقتصاد

سرمایه اجتماعی در نقش روغن اقتصاد

 

به طور خلاصه، هر چه سرمایه اجتماعی در جامعه بیشتر باشد بسته های حقوق مالکیتی تضمین شده تر می باشند و هر چه بسته تضمین شده تر باشند مبادله تسهیل می شود و هر چه مبادله تسهیل شود افراد راحت تر از چهارراه های منفعتی عبور می کنند و هر چه عبور از چهارراه های منفعتی راحت تر باشد تصمیمات اقتصادی بیشتری گرفته می شود و هرچه در یک اقتصاد تصمیمات اقتصادی بیشتری اخذ شود تولید بیشتری و در نتیجه رشد اقتصادی بیشتری به وجود می آید.

به زبان دیگر، سرمایه اجتماعی، هزینه های مبادله در هر اقتصاد را کاهش می دهد و بنابراین موجب صرفه جویی منابع در اقتصاد (کارایی) می شود و از این طریق امکان رشد اقتصادی را فراهم می آورد. در واقع هرچه سرمایه اجتماعی افزایش پیدا کند هزینه های غیر تولیدی کاهش می یابد.

کاهش هزینه های غیر تولیدی نیز به معنی افزایش منافع اجتماعی است. بنابراین سرمایه اجتماعی از طریق تسهیل مبادلات و کاهش هزینه های غیر تولیدی می تواند کارآیی، تولید و رشد را افزایش دهد.

از سوی دیگر سرمایه اجتماعی نه تنها زمینه رشد بالاتر اقتصادی را فراهم می آورد، بلکه خودش از شاخص های توسعه محسوب می شود. کشورهای توسعه یافته در واقع سرمایه اجتماعی بالاتر نیز دارند. به دیگر سخن، سرمایه اجتماعی بخشی از حلقه توسعه یافتگی است.

رشد سرمایه اجتماعی موجب رشد اقتصادی بالاتر می شود و رشد اقتصادی نیز معمولاً توسعه یافتگی به همراه می آورد. توسعه یافتگی نیز به نوبه خود موجب ارتقاء سرمایه اجتماعی می شود. اکنون در این فرایند، هر چه سرمایه اجتماعی تقویت شود، فرایند توسعه یافتگی تقویت شده است.

اثرات اقتصادی سرمایه اجتماعی

اثرات اقتصادی سرمایه اجتماعی

سرمایه اجتماعی و عملکرد اقتصادی

با اندکی مسامحه می توان گفت امروزه اکثر اقتصاددانان پذیرفته اند که سعادت اجتماعی در گرو توسعه و حتی مساوی با توسعه است. اگر بخواهیم جامعه ای سعادتمند باشد باید توسعه بیابد. اگر فیلسوفان قدیم بر سعادت انگشت می نهادند، امروز عالمان علوم انسانی، توسعه را شرط لازم برای جامعه ای سعادتمند می دانند. گرچه می پذیریم که توسعه عین سعادت نیست اما توسعه بقیه ملزومات سعادت را با خود می آورد. حتی اگر جامعه ای فرآیند توسعه را با وجود یک رژیم افتدار گرا آغاز کند، اگر توسعه رخ دهد آزادی هم به تبع آن می آید و رژیم اقتدار گر مجبور می شود به سوی دموکراسی حرکت کند. تنها بخشی از آزادی، آزادی ایجابی یا آزادی مثبت (آزادی داشتن در چیزی) است.

اکنون تقریباً همه اقتصاددانان پذیرفته اند که در شرایط امروزی دیگر کشورها نمی توانند برای توسعه نیافتگی خود کسری منابع مالی و کسری نیروی انسانی را بهانه کنند، چون به اندازه کافی در دنیا منابع مالی هست. پس موضوع کمبود منابع مالی وجود ندارد.

همچنین در دنیای امروز کمبود سرمایه انسانی وجود ندارد. وقتی کشوری سرمایه انسانی کافی نداشته باشد به راحتی می تواند از سایر کشورهای دنیا جذب کند؛ مخصوصاً در دنیای جهانی شده ای که تحرک سرمایه و نیروی انسانی به سادگی امکان پذیر است. اما همه این ها، یعنی جذب سرمایه انسانی و سرمایه های اقتصادی، فقط زمانی امکان پذیر است که آن کشور فضای زندگی اجتماعی و فضای کسب و کار یا «بازی اقتصادی» را به گونه ای ساماندهی کند که سرمایه اجتماعی در آن بالا باشد.

مگر نه اینکه روزگاری امارات متحده عربی نه زمین داشت نه سرمایه مالی داشت و نه سرمایه انسانی؟ اما امروز این کشور آکنده از سرمایه انسانی و سرمایه های اقتصادی است. حتی اکنون کارشان به جایی رسیده است که با ساختن انبوهی از جزایر مصنوعی هم کمبود زمین خود را جبران می کنند و هم طول سواحلشان را بیست برابر کرده اند.

این تحول از کجا فراهم آمده است؟ تمام آن حاصل انباشت سرمایه اجتماعی است. آنان نخست یک محیط اقتصادی و اجتماعی بسیار قابل اعتماد و سازمان یافته و قانونمند ایجاد کردند، به گونه ای که سرمایه اجتماعی در آن بسیار بالا رفت. آنگاه بود که سیل انواع سرمایه اقتصادی و انسانی از سراسر دنیا به سوی امارات متحده عربی (دبی) به راه افتاد.

بنابراین تا این جا جمع بندی ما این باشد که بدون سطح لازمی از سرمایه اجتماعی، دو نوع دیگر سرمایه، کارکرد خود را از دست می دهد. و فراموش نکنیم که این سرمایه اجتماعی همان چیزی است که سقراط در قرن پنجم پیش از میلاد به آن عنوان «عمل اخلاقی» می داد.

در واقع سرمایه اجتماعی و عمل اخلاقی، بدون آن که نیازی به نظارت یا اجبار باشد، اعمال و رفتار بازیگران اجتماعی و اقتصادی را پیش بینی پذیر می سازند. و پیش بینی پذیری شرط نخست هرگونه برنامه ریزی و سرمایه گذاری است. پیش بینی پذیری رفتارها، ریسک را کاهش می دهد و محاسبه منافع احتمالی را ساده و کم هزینه می سازد. و می دانیم که رشد اقتصادی نیز حاصل انباشیت سرمایه است. پس سرمایه اجتماعی از طریق پیش بینی پذیری رفتارها، انباشت سرمایه اقتصادی را تسهیل و رشد اقتصادی را تسریع می کند.

اما رشد اقتصادی نیز در جای خود شرط لازم برای توسعه است. عملاً اگر رشد اقتصادی همراه با افزایش سرمایه اجتماعی رخ دهد و یا در یک اثر متقابل آن را تشدید کند، خودش به معنی توسعه است. چرا که برخی رشدها حاصل تزریق منابع مالی به یک اقتصاد به طور برون زا است. مثلاً رشدی که در کشورهای نفتی مشاهده می شود حاصل تزریق درآمدهای نفت است و یک رشد درون زای خود انگیخته محسوب نمی شود. به طور خلاصه اگر افزایش رشد یا رفاه اقتصادی همزمان با افزایش سرمایه اجتماعی باشد به معنای تحقق توسعه است.

بنابراین به طور خلاصه اگر توسعه را شرط لازم و نه کافی برای ایجاد جامعه ای سعادتمند تلقی کنیم، آن گاه باید گفت در دنیای جدید ابزار اصلی تحقق این شرط لازم، داشتن سطح قابل قبولی از سرمایه اجتماعی است. در یک کلام می توان گفت سرمایه اجتماعی شرط لازم و ابزار اصلی تولید سعادت در جوامع جدید است.

3000 تومان – خرید
اشتراک گذاری مقاله
ایمیل شما آشکار نمی شود

نوشتن دیدگاه

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز