خانه » مقالات ورزشی » دانلود مقاله درباره ورزش باستانی (ورزش زورخانه ای)

دانلود مقاله درباره ورزش باستانی (ورزش زورخانه ای)

دانلود مقاله ورزش باستانی یا ورزش زورخانه ای از سری مقالات ورزشی با 34 صفحه و فرمت اجرایی PDF

ورزش باستانی «Ancient sport» که البته آن را با نام ورزش زورخانه ای نیز می شناسیم، از افتخارات ایران اسلامی است که نیاکان یکتاپرست ما با هوشیاری و استعدادی بی نظیر توانسته اند نظامی ورزشی توام با فرهنگ ارزشی و ادبیات و موسیقی تربیتی به جامعه بشری عرضه کنند.

باستانی کاری از ورزش های کهن ایران محسوب می شود که در طول زمان دستخوش تغییراتی شده است. این تغییرات هم در حرکات ورزشی و هم در مناسک و آداب این ورزش بوده است. ورزش باستانی، متناسب با زمان، از محیط تأثیر می پذیرفته است.

اصطلاح زورخانه از زور و خانه تشکیل شده است. واژه زور ممکن است به معنی قوت و نیرو باشد یا به معنی آب مقدس زور که در خانقاه می نوشیدند، با توجه به نوشیدنی های قدیم در زورخانه، شباهت زیادی بین مراسم قدح نوشی در خانقاه و زورخانه وجود دارد و تأمل در ورزش زورخانه که در آب زور و زورخانه مشترک است، قرابت زیادی بین فرهنگ مغانه (روحانیون دوران هخامنشیان) و فرهنگ زورخانه مشاهده می شود.

علاوه بر جنبه های معنوی و فضایل اخلاقی ورزش باستانی، این ورزش به عنوان نهادی اجتماعی با نقی برجسته مطرح است. جنبه های سیاسی، مذهبی، عقیدتی، اخلاقی، عرفانی، مدیریتی، هنری، معماری، حماسی، نظامی و ادبی در آن آشکار است.

با نگاهی به تاریخ متوجه می شویم که هر کدام از این جنبه ها در دورانی دارای اهمیت بوده است. در هر دوره زمانی، ویژگی های خاصی از زورخانه بیشتر نمایان بوده است. برای مثال دوران اشکانی، پهلوانی و فتوت اهمیت بیشتری داشته است یا بعد از ورود اسلام شاهد تغییراتی هستیم برای مثال تلفیق زورخانه با آیین عیاری یا برخی مذاهب.

همانگونه که تاریخ گواه این امر است، ورزش زورخانه در هر دوره متأثر از تحولات محیط اطراف خود بوده و از آن تأثیر پذیرفته است. این تأثیرپذیری امروزه با شتاب بیشتری همراه شده است. در ادوار گذشته اکثر رویدادهای به غنای زورخانه کمک کرده است، در حالی که به نظر می رسد ورود ورزش های مدرن، منجر به ضعف ارزش های این ورزش باستانی شده است.

رد جین معتقد است : «با مشاهده ای ساده می توان نتیجه گیری کرد که امروزه تنها از این ورزشگاه یعنی زورخانه و نامش باقی مانده است و از جوانمردی چیزی باقی نمانده است». (Ridgeon 2007)

در فرایند هویت یابی ورزش باستانی، عوامل ملی، مذهبی، پهلوانی و حماسی نقش قابل ملاحظه ای دارند.

تاریخچه ورزش باستانی

گزاف نیست اگر گفته شود که ورزش باستانی پرسابقه ترین و قدیمی ترین ورزش است، زیرا ورزش زورخانه ای آنگونه که بیان خواهد شد، عمر چند هزار ساله دارد، بدیهی است تغییرات و تحولاتی در طول این چند هزار سال داشته است، که زیباترین و بیشترین تحول، مربوط به بعد از ظهور اسلام است، ولی بنیاد و روش ورزش، تا حدودی ثابت مانده و تغییرات اساسی نداشته است، به عنوان مثال، رویه کشتی های پهلوانی، تغییرات عمده ای نداشته و همچنین روحیه ورزشکاری مانند جوانمردی، وطن دوستی و مددکاری، به شهادت ارباب تواریخ، از زمان پادشاهان سلف، وجود داشته است، غرض اینکه رویه های موجود، منحصر به زورخانه های دوران بعد از اسلام نیست.

دانلود مقاله درباره ورزش باستانی

دانلود مقاله درباره ورزش باستانی

بدیهی است که ورزش زورخانه ای مانند هر ورزش دیگری اداری قواعد و قوانینی است که پیروی از آنها، عامل نظام و پایداری ورزش است. ضوابط زورخانه، شامل دستورالعمل ها و قوانین و همچنین سنت هایی است که عمده سنت های آن بر پایه فرهنگ و روحانیت و اخلاق بنا شده و غیر قابل تغییر است و شرح هر کدام در جای خود خواهد آمد.

متأسفانه در دوران طولانی این ورزش، کتابی که از روشهای ورزشی و مقررات و سنن مربوط به آن نوشته شده باشد، مکتوب نگردیده و یا اگر قدما نوشته اند، اثری از آن جا نمانده است، شاهنامه فردوسی با همه کمالی که در بیان مطالب دارد و شرح مفصل از پهلوان های پهلوانان نگاشته، ولی از محل و سرگذشت و چگونگی پیدایش پهلوانان، که امروزه آن محل را زورخانه می نامیم موضوع قابل ذکری نیاورده است، شاید بتوان گفت، تنها مکتوباتی که در مورد ورزش زورخانه ای و اندکی پیرامون آداب و سنن زورخانه، از قدما وجود دارد، سفرنامه های سیاحان اروپایی و اشعار شعرا، مانند قسمتی از اشعار و غیر هم می باشد.

زورخانه

بدیهی است زورخانه ها در دوران طولانی عمر خود، شاهد فراز و نشیب ها و رونق و رکودهایی بوده اند. حتی مواقعی توسط حکام ظالم تعطیل می شده اند. نامگذاری زورخانه ها هم در دراز مدت تغییراتی داشته است، که این تغییرات، در اصل موضوع، هیچ تأثیری ندارد، به عبارت دیگر، نام آن، میدان، یا لنگرگاه، یا ورزشگاه، یا ورزش خانه، یا پاتوق، یا آماج خانه، یا باشگاه، اثری در ارائه و بیان مطالب ندارد، زیرا هدف، رسیدن به محتوا و اصل مطالب است، نه نام آن البته مقبول ترین نام مکان ورزش باستانی، در بین عامه مردم، همانا کلمه زورخانه است.

اساس و بنیاد ورزش باستانی بر جوانمردی، ظلم ستیزی، مظلوم نوازی، ایثار، میهن دوستی، گذشت و عفو، تواضع، ادب، حفظ سلامت جسم برای خدمت، صداقت، انصاف، مروت، نوع دوستی، حق گویی و حق خواهی، نظم و انضباط، تبعیت از فرماندهی و رهبری و خلاصه دینداری به معنی واقعی و پیروی از محمد و آل محمد (ص) پایه ریزی شده و به راستی می توان گفت، زورخانه یک کارگاه انسان سازی است.

در زورخانه های چکیده و فشرده اخلاق اسلامی، مرتب و مکرر تعلیم می شود و پیاپی به روح ورزشکار القاء می گردد و طبعاً اثرات مثبت خلق و خوی اسلامی در وجود ورزشکار باستانی نقش می بندد. البته اخلاق والای اسلامی را می توان در کلاس های اخلاق، آموزش دید، ولی آیا همه کسانی که برای ورزش آمادگی دارند، برای حضور در کلاسهای اخلاق هم آماده هستند؟

به علاوه که، اخلاق نیکو و پسندیده در زورخانه ها مرتباً تکرار و تلقین شده و از فراموش شدن در امان است. لذا نوجوانی که، منحصراً به خاطر ورزش وارد زورخانه می شود، بعد از یکی دو سال، خود به خود به صفات حسنه، متصف خواهد شد.

مراتب ورزشکاران در زورخانه

شرح رتبه های افراد در زورخانه و چگونگی رتبه دادن، مفصل است که در اینجا به صورت مختصر توضیح داده می شود. مراتب در ورزش باستانی شامل تازه کار، نوچه، ساخته، نوخاسته، پیش قدم، پیش خیز، پس خیز، برگزیده، پیشکسوت، پیشکسوت ارشد و پهلوان بوده است که کهنه سوار را هم باید به مراتب فوق افزود.

در این مراتب، نوخاسته معمولاً در کشتی گرفتن آموزش دیده و استعداد کشتی گیری و در نهایت پهلوانی در او مشاهده می شده است. پیش قدم و پیش خیز و پس خیز، امروزه رایج نیست و حتی کلمه نوچه به ندرت در زورخانه ها استفاده می شود و ضمن اینکه عمل حفظ رتبه ها توسط مرشد، مانند گذشته ها صورت می گیرد، رتبه هایی که بیشتر در افواه و اقوال بکار می رود، کلمات پیشکسوت، پیشکسوت ارشد، پهلوان و گاهی کهنه سوار و همچنین اصطلاحات، منکری، صلواتی، واردی و زندگی می باشد.

این که یک ورزشکار بعد از چه مدت اولین درجه را دریافت دارد، همه مرشدان و پیشکسوتان اتفاق نظر ندارند، بعضی حدود دو سال سابقه ورزشی را مناسب می دانند و گروهی آن را قبول ندارند. سال های دهه 1330 شمسی به قبل از آن (و در بعضی زورخانه ها بعد از آن دهه) کسی را که تازه وارد ورزش می شده اجازه ورود و گود نمی دادند و یکی دو سال، به دستور میاندار، بالای گود ورزش می کرد و وقتی مقداری آموخته می شد، اجازه ورود به گود می یافت و پس از آن مدتی می گذشت تا رتبه دریافت کند (در زمانهای قدیم، تا جوان ریش در نمی آورد اجازه حضور در گود نمی یافت) البته امروزه زود به زود درجه می دهند.

نکته دیگر این که کمیت زمانی ورزش هر فرد، چگونه باید ارزیابی شود، مثلاً هرگاه دو نفر با هم ورزش باستانی را شروع می کنند، یکی با حضور هر هفته شش روز در زورخانه و دیگری هفته ای سه روز حضور یافته و ورزش می کند و هر دو نفر استعدادها و توانایی های مشابه دارند، آیا برای درجه دادن باید تفاوتی بین این دو نفر باشد؟ معمولاً ملاک کسوت زمان شروع ورزش است و میزان حضور در زورخانه را در نظر نمی گیرند ولی لزوماً باید اخلاق ستوده زورخانه ای نیز در فرد بارز شده باشد و الا مرشد در رتبه دادن تعلل خواهد کرد.

ناگفته نماند ورزشکاری که ساختار بدنی مناسب و استعداد ورزشی شکوفا داشته و شیرین کاری ها و عملیات ورزشی را سریع می آموزد و چُست و چالاک ورزش می کند و اخلاق زورخانه و اسلامی را آموخته و رعایت می کند، طبعاً خود باعث اشتیاق مرشد به اعطاء درجه می شود و زودتر رتبه می گیرد.

همانطور که از نام این مطلب و توضیحات داده شده معلوم است، موضوع این مقاله ورزش باستانی می باشد که در زیر ما فقط مطالب مهمی که در مقاله آمده است را به صورت لیست وار می نویسیم :

  • در ابتدای مقاله شما با ورزش باستانی و بعد از آن با تاریخ ورزش زورخانه ای آشنا می شوید.
  • در ادامه در مورد زورخانه (ساختمان این مکان) توضیحاتی داده شده است.
  • وسایل و تجهیزات مورد استفاده در ورزش باستانی موضوع بعدی است که در این مقاله به آن اشاره شده است.
  • سپس مقام ورزشکاران در زورخانه به ترتیب نام برده شده و توضیحاتی پیرامون هر کدام داده شده است.
  • و مطالب دیگر که با دانلود این مقاله می توانید به دیگر موضوع ها دسترسی پیدا کنید … .
2000 تومان – خرید
اشتراک گذاری مقاله
ایمیل شما آشکار نمی شود

نوشتن دیدگاه

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز