خانه » مقالات پزشکی » دانلود مقاله در مورد سنگ های ادراری

دانلود مقاله در مورد سنگ های ادراری

دانلود مقاله سنگ های ادراری از سری مقالات پزشکی با 145 صفحه و فرمت اجرایی Word

سنگ های ادراری و تشخیص سریع و درمان به موقع آن ها برای پیشگیری از آسیب بیشتر کلیه ها ضروری است. به همین دلیل موضوع این پست از سایت دانلود مقاله، سنگهای ادرای می باشد. این مقاله از 4 فصل تشکیل شده است که ما در زیر فقط عنوان این چهار فصل را ذکر می کنیم :

  1. در فصل اول دستگاه ادراری برای شما تشریح شده است و شما با آن آشنا می شوید.
  2. در دومین فصل از این مقاله پیرامون انواع سنگ های کلیه توضیحاتی داده شده است.
  3. سومین فصل این مقاله، روش های درمان این سنگ ها را شرح داده شده است.
  4. و در آخرین فصل به نتیجه گیری و مطالب کلی از این مقاله پرداخته شده است.

آشنایی با سنگ های ادراری

بیشتر سنگ ها در کلیه تشکیل می شوند ولی برخی از آنها به حالب رسیده و در آن جا می مانند یا به مثانه می رسند دفع نمی شوند.

ادرار طبیعی : حاصل فعل و انفعالات پالوده گلومرولی در لوله های ادراری، دارای مقدار فوق العاده زیادی مواد محلول (Solute) اکثراً کلسیم، اگزالات، فسفات و اورات می باشد که همگی آماده اند به صورت بلور سنگ در ادرار رسوب کنند.

در صورت وجود هسته اولیه سنگ (Nucleus) این مواد رسوب کرده و تشکیل بلور می دهند. هسته اولیه ممکن است یک پاپی مرده، یک خرده سنگ دیگر و یا جسم خارجی مانند نخ بخیه (Surgical Suture) باشد. بلورهای سنگ ادراری همچون لجن در رودخانه در صورتی که جریان ادرار شدید نباشد آسانتر رسوب می کنند لذا هر جا که انسداد و یا مقداری ادرار راکد وجود دارد شانس تشکیل سنگ بیشتر است. امکان دارد استراحت طولانی سبب تشدید این امر شود.

غلظت این املاح در ادرار اکثر مردم بریتانیا بیست بار بیشتر از غلظت املاح در حالت اشباع بوده و در تابستان و آب و هوای گرم که تعریق فراوان صورت می گیرد ادرار از این هم فوق اشباع تر می شود؛ مع هذا عده معدودی از شیوع سنگ تعجب می کنند. سؤال واقعی این است که چرا ما همیشه سنگ نمی سازیم و به نظر می رسد؟ جوابش در وجود مواد پیشگیری کننده طبیعی ادرار نهفته باشد که ذرات را به صورت تعلیق نگه می دارند.

دانلود مقاله سنگ های ادراری

دانلود مقاله سنگ های ادراری

علل متابولیک سنگهای ادراری

در برخی از شرایط غیر عادی و مخصوص مواد محلول در ادرار حتی از این هم بیشتر است. مهمترین آنها حالت نادر «پرکاری پاراتیروئید» است که فعالیت زیاد غدۀ پاراتیروئید سبب برداشتن املاح کلسیم از استخوان و ورودشان به داخل خون می شود.

در نهایت کلسیم پالایش یافته و در ادراری که از قبل به مقدار فراوانی وجود داشته وارد می شود. با جمع آوری ادرار 24 ساعته در خلال یک دوره رژیم و فعالیت طبیعی می توان مقدار کلسیم را اندازه گرفت.

شرایط نادر دیگری نیز وجود دارد که مقدار زیادی کلسیم به ادرار وارد می شود. برخی از مردم که از جهات دیگر سالم هستند مقدار معتنابهی کلسیم را از مواد غذایی جذب کرده و بدون هیچ علت واضحی دارای هیپر کلسیوری هستند.

حالت نادر دیگر سیستینوری است. در این مورد ناهنجاری مادرزادی مانع جذب دوباره چند اسید امینه یعنی Cystin، Orintine، Arginine و Lysine از پالوده گلومرول توسط لوله های ادراری می شود. از میان این اسید آمینه ها فقط سیستین غیر محلول بوده و در ادرار سنگ تولید می کند. سایه سنگ در کلیشه رادیوگرافی مشخصات کم رنگ می باشد زیرا سیستین دارای گوگرد است. سیستینوری یک بیماری ارثی است. با تجویز پنی سیلامین می توان از تولید سنگ پیشگیری کرد. این ماده با سستین ترکیب شده و فرآورده ای محلول ایجاد می کند.

مثال نمونه فراوانی مواد محلول در ادرار، افرادی هستند که عاده ادرار خیلی اسید تولید می کنند. اسید اوریک یکی از مواد محلول طبیعی در ادرار است که در ادرار اسید تقریباً غیر محلول بوده و به صورت سنگ رسوب می نماید که در کلیشه رادیوگرافی نیز کاملاً ناپیدا است.

با تجویز مواد قلیا (نظیر جوش شیرین یا بی کربنات) که ادراری با اسیدیتۀ کمتر ایجاد می کند و نوشیدن آب بیشتر که هیچ گاه ادرارش به حد فوق اشباع نرسد از تولید سنگ جلوگیری خواهد شد ولی گاهی اوقات تجویز آلوپورینول برای جلوگیری از ساختن اسید اوریک ضروری است.

دانلود تحقیق سنگهای ادراری

دانلود تحقیق سنگهای ادراری

انواه سنگ های ادراری بر حسب جنس

سنگهای کلسیم

  • کلسیم عنصر موجود در 80% از سنگ های ادراری است و به چند شکل در آنها دیده می شود :
  1. اگزالات کلیسیم که 45% سنگها را تشکیل می دهد (شایع ترین).
  2. فسفات کلسیم که به دو نوع آپاتیت (شایع) و بروشیت (غیر معمول) است. سن شیوع این نوع سنگ، 5 تا 30 سالگی است و در مردان سه برابر زنان دیده می شود.
  • در مناطق گرمسیری به علت دهیدراتاسیون و هیپرکلسیوری ثانویه به تابش اشعه آفتاب، ادرار افراد اسیدی و غلظت املاح آن افزایش یافته، میزان شیوع سنگ کلسیمی بالا می رود.
  • هیپرکلسیوری مهمترین علت سنگ کلیه ایدیوپاتیک است و 3 نوع مختلف دارد :

1) هیپر کلسیوری جذبی؛ 2) هیپرکلسیوری کلیوی و 3) هیپرکلسیوری برداشتی.

درمان طبی هیپرکلسیوری : جذبی شامل موارد زیر است :

1) رژیم غذایی : باید رژیم کلسیم، سدیم و مصرف کربوهیدرات و پروتئین حیوانی را کم کرد.

2) هیدراتاسیون : مصرف مایعات فراوان و رساندن حجم ادرار به 3-4 لیتر روزانه نیاز است.

3) داروها : تجویز فسفات سلولز (5 گرم 2 تا 3 بار در روز) و اورتوفسفات جذب کلسیم در روده را کاهش می دهد.

درمان هیپرکلسیوری کلیوی : تیازیدها با افزایش جذب مجدد کلسیم در توبول های دیستال و پروگزیمال و همچنین کاهش دفع اگزالات و افزایش دفع Mg و Zn ادراری تشکیل سنگ را مهار می کنند. میزان تجویز، 50 میلی گرم دو بار در روز است که حدود شش هفته پس از شروع درمان حداکثر اثر دیده می شود. از عوارض مصرف آن هیپوکالمی، نقرس و کاهش میل جنسی را می توان نام برد.

درمان هیپرکلسیوری برداشتی : چون عامل اصلی این حالت افزایش ترشح PTH ثانویه به آدنوم غده پاراتیروئید است، درمان قطعی، برداشتن غده پاراتیروئید می باشد.

سنگهای سیستینی

عامل 1 تا 2% سنگ ها است. در مبتلایان به علت وجود ژن اتوزومال مغلوب، دفع ادراری (سیستین، اورینتین، لیزن، آرژی نین) بالا می رود.

در ادراری که pH آن 4/5 تا 7 باشد، حدود 300 تا 400 میلی گرم سیستین کاملا حل می شود؛ در حالی که در سیستینوری هموزیگوت، میزان دفع ادراری به 500 تا 1000 میلی گرم لیتز رسیده و باعث تشکیل سنگ سیستینی می شود.

تشخیص بیماری به وسیله مشاهده کریستال های هگزاگونال سیستین در ادرار و اندازه گیری سیستین ادرار امکان پذیر است.

درمان طبی شامل موارد زیر است :

1) هیدراتاسیون : حجم ادرار را به 3 تا 4 لیتر در روز می رسانیم.

2) قلیایی کردن ادرار : در pH بالای 7/2 میزان 800 میلی گرم لیتر سیستین قابل حل در ادرار است که می توان از بیکربنات سدیم یا سیترات سدیم و پتاسیم و جهت قلیایی کردن ادرار استفاده نمود

3) تجویز داروهای مثل پنی سیلامین D و آلفامرکاپتوپروپیونیل گلیسین که حلالیت سیستین را بسیار بالا می برند.

4) رژیم : محدودیت مصرف متیونین توصیه می شودو

سنگهای عفونی

شیوع آن در زنان دو برابر مردان است و 15 تا 20% کل سنگ های ادراری را شامل می شوند. عفونت ادراری با باکتری های مولد اوره آزا مانند پروتئوس، کلبسیلا و یا سودوموناس باعث تجزیه اوره و قلیایی شدن ادرار و تشکیل سنگ عفونی از جنس فسفات آمونیوم منیزیم می شود. حدود 60 تا 90% سنگ هایی که نمای شاخ گوزنی ایجاد می کنند، از این نوع می باشند.

درمان سنگهای عفونی : اصل اساسی درمان کنترل کامل عفونت می باشد که برای رسیدن به این هدف باید سنگ کاملاً خارج شود. تجویز acetohydroxamic acid 250 میلی گرم سه بار در روز ادرار را اسیدی کرده و باعث مهار عمل آنزیم اوره آزا باکتری شده و نهایتا تشکیل سنگ را مهار می کند.

سنگهایی اسید اوریکی

5 تا 10% کل سنگ های ادراری را تشکیل می دهد. این سنگ ها را به عنوان سنگ های غیر حاجب می شناسیم.

دفع روزانه اسید اوریک در انسان 400 میلی گرم می باشد که دو برابر سایر پستانداران است زیرا انسان فاقد آنزیم urikase که باعث تجزیه اسید اوریک به الانتوئین که حلالیت آن 50 برابر اسید اوریک است می باشد. اکثر بیماران مبتلا به سینگ های اسید اوریکی دچار هیپراوریسمی نیستند و علت بروز سنگ در آنها هیدراتاسیون و یا مصرف بیش از حد پورین است. شیوع این سنگ ها در مبتلایان به بیماری های خونی و کسانی که تحت درمان سرطان قرار دارند، بیشتر است.

درمان طبی شامل 1) هیدرتاسیون؛ 2) قلیایی کردن ادرار با تجویز بیکربنات سدیم؛ 3) رژیم کم پورین و 4) تجویز آلوپورینول 200 تا 600 میلی گرم روزانه است.

عفونت و تولید سنگ های ادراری

سنگهای عفونی خیلی شایع تر از سنگ های متابولیک می باشند. بیشتر میکروارگانیسم ها مخصوصاً پروتئوس میرابیلیس اوره را به آمونیاک تبدیل کرده و در نتیجه ادرار را به شدت قلیایی می کنند. فسفات ها که به طور طبیعی در ادرار وجود دارند در ادرار قلیا غیر محلول هستند لذا ترکیبی از منیزیم و فسفات آمونیم معمولاً به املاح کلسیم تشکیل می گردد.

این سنگ ها نرم بوده حاوی ارگانیسم بی شماری است. سنگ های مزبور توان رشد سریعی داشته و ممکن است قالب کامل لگنچه و کالیس ها را بسازند.

علائم داشتن سنگ ادراری

بیمار مبتلا به سنگ های ادراری به صور گوناگون مراجعه می کند. بدترین حالت یعنی قولنج حالبی هنگام بروز می کند که سنگ کوچکی از حالب عبور نماید. قولنج حالب درد ناگهانی و مشقت باری است که از پهلو به کشاله ران انتشار می یابد و غالباً با استفراغ، تعریق و اتساع شکم همراه می شود.

هنگامی که سنگ در لگنچه باشد درد در پهلو حس می گردد؛ این درد ممکن است از ناراحتی خفیف تا حملات طاقت فرسای درد متغیر باشد. گاهی هم با خون شاشی همراه می گردد.

امکان دارد سنگ شاخ گوزنی به طور شگفت آوری بدون علامت باشد و فقط موقعی که «عفونت ادراری مکرر» را تحت بررسی قرار می دهند کشف شود. معمولاً بیمار احساس خستگی کرده و برای مدتی کسل است. عفونت و انسداد ممکن است آسیب شدید و غیر مشخص کلیوی ایجاد کند.

سنگ های مثانه متحرک بوده و تریگون حساس را می خراشد، در این حال بیمار دردی را حس می کند که به نوک آلت (مرد) یا فرج (زن) تیر می کشد و مخصوصاً در هنگام روز تمایل دایمی به دفع ادرار دارد.

درمان سنگ های ادراری

درمان سنگ های ادراری

علائم بالینی سنگ های ادراری

بیماران مبتلا به سنگ ادراری بر حسب محل سنگ ممکن است با علائم زیر مراجعه نمایند :

  • سنگ های کالیسی : معمولاً کوچک و بدون علامت و غیر انسدادی بوده ولی گاهی بیمار با هماچوری درد یا عفونت مراجعه می کند.
  • سنگ های لگنچه : معمولا بدون علامت بوده ولی اگر انسداد UPJ بنمایند بیمار با درد کولیکی پهلو و با عفونت مراجعه می کند.
  • سنگ های حالب پروگزیمال : بیمار با هماچوری و رنال کولیک با انتشار به بیضه یالابیوم ها مراجعه می کند.
  • سنگ های حالب دیستال : بیمار با هماچوری و رنال کولیک با انتشار به بیضه یالابیوم ها مراجعه می کند.
  • سنگ های حالب اینترامورال : بیمار با هماچوری، رنال کولیک و علائم تحریکت مثانه ای مراجعه می کند.
  • سنگ های مثانه : بیمار با علائم تحریک مثانه ای، هماچوری ترمینال، Intermittency (قطع و وصل ادرار) مراجعه می نماید. تعریق زیاد، تاکی پنه، تاکیکاردی و حالت تهوع و استفراغ معمولا همراه با رنال کولیک دیده می شود.

نکته : سنگها به چند دلیل ممکن است علایم بالینی گاستروآنتریت، کولیت، کوله سیستیت و آپاندیسیت حاد اشتباه شوند :

  1. به علت عصب رسانی اتونومیک و حس مشترک دو سیستم گوارش و کلیه است که تحریکات آوران از سیستم UT ممکن است از طریق یک عمل رفلکسی، سبب اسپاسم پیلور شود.
  2. به علت مجاورت کلیه با احشای داخل شکم، التهابات و تومورهای آن ممکن است به این احشا سرایت کند.

بررسی بیمار مبتلا به سنگ

برای بررسی مبتلا به سنگ، سه اقدام زیر را انجام می دهند :

  1. باید تعداد و محل سنگ و آسیب احتمالی وارد شده را یافت. معمولاً این اطلاعات با انجام پیلوگرافی داخل وریدی کسب می شود، مضافاً بر این که احتمالاً می توان دلایل رکود ادرار مانند انسداد راه خروجی ادرار یا دیورتیکول داخل مثانه را نیز مشاده کرد.
  2. علل متابولیک سنگ ها مانند پرکاری پاراتیروئید، هیپرکلسیوری، سنگ اسید اوریکی و سیستینوری را با اندازه گیری مقدار هر کدام از این مواد در خون و در ادرار 24 ساعته مستثنا کنید.
  3. ادرار را برای مشخص کردن عفونت کشت می نمایند. مخصوصاً توجه به وجود پروتئوس میرابیلیس ضروری است.

تشکیل و رشد سنگ های ادراری

انبوه بلورها در لوله های ادراری جمع شده و در زیر نوک پاپی گرد می آیند تا این که روزی پوسته سنگ به داخل دستگاه جمع کننده رها می شود و در آن جا به عنوان هسته اولیه سنگ، تشکیل سنگ را تسریع می نماید. هنگامی که یک سنگ در کالیس شروع به تشکیل کرد بزرگ شده و به طور فزاینده ای کالیس و بعداً لگنجه را پر می کند تا این که قالب کامل سیستم جمع کننده ادرار سنگ شاخ گوزنی را تشکیل می دهد.

درمان سنگ های ادراری

سنگ های کوچکی که در یک کالیس دور افتاده قرار دارند به ندرت نیاز به درمان دارند. چنین سنگ هایی ممکن است سال های متمادی بدون بزرگ شدن و ایجاد مزاحمت باشند.

چنانچه سنگ های مزبور آزاد شده و در لگنچه مستقر شوند یا چنان بزرگ شوند که قادر به عبور از حالب نباشند، آن گاه باید آنها را حذف کرد.

امروزه برای خارج کردن سنگ ها از سه روش استفاده می کنند :

  1. سنگ شکن (Extra Corporeal shock-wave lithotripsy)
  2. از طریق پوست (PCNL)
  3. روش سنتی جراحی باز
4000 تومان – خرید
اشتراک گذاری مقاله
ایمیل شما آشکار نمی شود

نوشتن دیدگاه

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز